Powered By Blogger

sábado, abril 19, 2025

Sobre el orden y el sistema: el sentir

 Bueno, han pasado muchas cosas, y entonces pues todo lo he tenido que pensar.

La semana santa ha sido buena, creo que a todos nos deja un sabor diferente acerca de lo que son las cosas, sea para un lado, sea para otro lado. Al final, es la sensación, el sentir lo que es importante, el poder saber que nos debe de poder generar un sentimiento, algo diferente.

Me imagino que es una cuestión personal, y también una cuestión acerca de cómo vivimos y percibimos la realidad a nuestro alrededor.

Otra queja formal acerca de cómo es la realidad

Y es que es bien extraño como muchas personas no logran percibir que la realidad está media rara, es cómo si lo que vivimos muchas veces careciera de consistencia, como si las cosas y las sensaciones fueran rebajadas, tal vez porque la manera en que el orden está y el sistema no se permite tener completitud sobre las cosas que hacemos. Es como si ante la posibilidad de la existencia de más, la existencia de esta realidad se viera degradada, y por lo tanto nuestras acciones se encaminaran a ser menos, a percibir menos, a vivir menos, y por lo tanto muchas personas lo notaran pero no supieran cuál es la solución, y muchas otras no y se vieran envueltos en un ciclo de "disminución". La solución es la indicación misma de la alternancia, de más existencias que deben ayudarse entre sí, no aprovecharse la una, las otras, etc. y hablo de realidades.

Entonces también parte de la solución radica en determinar en cuánta realidad de forma consciente podemos estar. Es un proceso de capacidad hasta imaginativa, capacidad para guardar estabilidad y consistencia.


Sobre la existencia entre ordenes de reconfiguraciones para mejorar a la sociedad

Est es un poco más sencillo, aunque tal vez es la base más segura de poder determinar que la sociedad logre reconfigurarse y mejorar, sobre ciertos principios morales y éticos y también sobre la ciencia que se comprende.

Nadie les va a restablecer la biomasa otra vez. El sonido de las chicharras.

Porque parte de un progreso y las posibilidades que una sociedad tienen se basa en que parte de la ciencia no sea utilizada de forma negativa en contraposición de los propios fundamentos. Entonces se configuran orden~sistema en forma de triangulo en que al final la prueba es la posibilidad de determinación de mayor existencia.

Es un sistema en la que los principios básicos de pureza y lógica son puestos a prueba. Cada sociedad se enfrenta por lo tanto aun proceso de creación que desafía los principios de lógica en la mente, pero que también nos brinda la posibilidad de creación sobre nuevas formas. 

Hay que entender esto, recordemos que una parte de aquí puede ser la parte futura de una parte de allá, y la parte pasada de un pedazo de eso y de acá.

Sobre los procesos de aprendizaje, los avances y los retrocesos

Hay que pensar más ampliamente, aquí podemos regresar y avanzar cuántas veces queramos, cuántas veces intentemos negar la realidad y los problemas y también cuántas veces intentemos negar la responsabilidad sobre lo que nuestras propias acciones provocan, pero el entendimiento de la ciencia, de lo bien y lo mal, y de cómo se progresa puede ser diferente para otros, y solo diré eso, para otros. Hablo del tiempo, para ser más precisos.

Entonces debemos entender que todos tenemos una responsabilidad en común para lo que todos entienden de realidad, y por lo tanto también sobre cómo solucionamos los problemas. Así creemos fantasias de realidad estas tienen un efecto o una reacción sobre cómo actuamos y cómo somos.

Porque como seres de esta sociedad entendemos en un mismo grado de compresión o similar que la realidad se origina mediante la visualización de las acciones, de los hechos, y la escucha de las palabras.  No podemos crear realidad estable para ninguno ahora mientras unos permanezcan engañados y otros sabiendo, por el mismo hecho de la valorización de avance en progreso y ciencia, tecnología.

Me imagino que por eso hay tanta queja mía acerca de esta espantosa desigualdad.


Sobre nunca dejar de amar y los sonidos de 1527

Saben, muchas veces dejo notas sobre lo que quiero escribir, muchas veces dejo un cacho del pensamiento allí y otro cacho en las miles de cosas que veo día a día, sobre otros momentos del pasado o bien sobre lo que quién sabe qué sucederá.

Al final, dejé esta nota, sobre nunca dejar de amar, me imagino que, porque ya había hecho una queja muy formal también acerca de que en este mundo nada lo dan completo, todo a medias (no sé por qué a veces hay tanta queja sobre algo si ustedes puro medio vacío, o medio lleno, espero se entienda el sarcasmo).

Bueno, pues es eso, porque sencillamente muchas cosas se fundamentan en nuestra capacidad para amar, porque si no, muchos se empiezan a divertir en cosas bien feas, la mera verdad, y no es tan agradable como ellos piensan que es. Entonces amar es una habilidad que sobresale sobre muchas otras; de vida que nos mantiene alejados de sentimientos más sencillos, más austeros, menos robustos.

Por cierto, y sobre los sonidos de 1527, pensé, que tal vez si el tiempo-viaje existiera, podríamos recrear cualquier cosa con sonidos originales de cualquier época. Porqué el sonido es inteligencia.

¡Pero qué buena música haríamos! y la música, el entendimiento de la música lo considero un sentimiento igual o superior al entendimiento de la sensación de amar profundamente.


Pictures for a better shape of the future





























MORE NASA STORIES

NGC 1499: The California Nebula 


Image Credit & Copyright: Toni Fabiani Mendez


Starburst Galaxy Messier 94 

Image Credit: ESA/Hubble and NASA

https://apod.nasa.gov/apod/ap250306.html


M41: The Little Beehive Star Cluster 

Image Credit & Copyright: Xinran Li

https://apod.nasa.gov/apod/ap250225.html


MORE SONGS FOR MORE LIFE

¡Con qué me hackeaste en Toledo! ¡Por eso me miraste! ¡Tendrás alas oscuras!¡Te amaré por siempre!


“Jungle”, Panama

“Di lo que quieras,
Say what you wanna,

Y te creeré al final,
And I will believe you in the end,

¿No ves que me doy cuenta?,
Can't you see that I notice,

Sé que a veces es difícil calcular,
I know it's hard to calculate sometimes,

¿Cómo sabes cuando se acabó?
How do you know when it's over?

Si pensamientos pesados ​​siguen cayendo en mi mente,
If heavy thoughts keep falling on my mind,

Oh, no sé si estoy a la altura de esto,
Oh, I don't know if I'm up to this,

Cuando siempre hay dudas en mi cabeza
When second thoughts are always in my head”:.

Compositores: Jarrah Mccleary

Letra de Jungle © Future Classic Publishing Pty Ltd


MORE PAST TO THE FUTURE: MORE TIME

Y un día escuché, "llévame a mi":.


“EL REY Y EL DIOS”
(Eur. rēḱs deiwos-kʷe, Lat. rex deusque)


Sánscrito:

"Athainam uvāca:
Entonces a él le dijo:

varuṇaṃ rājānam upadhāva, putro me jāyatāṃ, tena tvā yajā iti tatheti.
«Varuna rey recurre: “Hijo a mí suceda, con él haré sacrificio a ti.

sa varuṇaṃ rājānam upasasāra: putro me jāyatāṃ, tena tvā yajā iti. tatheti.
Ese Varuna rey recurre al: “Hijo a mí suceda; con él haré sacrificio a ti.

tasya ha putro jajñe, rohito nāma.
De él ciertamente hijo hubo, y Rójita lo nombró":.


Español:

Entonces le dijo a él: Recurre a Varuna, el rey, y dile: «Que yo pueda tener un hijo, con él yo te haré sacrificio». «Que así sea» (replicó él). Él fue con Varuna, el rey (diciendo): «Que yo pueda tener un hijo, con él yo te haré sacrificio». «Que así sea» (replicó él). A él le nació un hijo, de nombre Rójita.


Inglés (del reconstruido indoeuropeo):

« Once there was a king. He was childless. The king wanted a son. He asked his priest: “May a son be born to me!” The priest said to the king: “Pray to the god Werunos”. The king approached the god Werunos to pray now to the god. “Hear me, father Werunos!” The god Werunos came down from heaven. “What do you want?” “I want a son”. “Let this be so”, said the bright god Werunos. The king's lady bore a son. »


Proto-Indo-Europeo (Lehmann)

Pótis gʰe ʔest. Só-kʷe n̥gn̥ʔtós ʔest, sū́num-kʷe wl̥next. So ǵʰutérm̥ pr̥ket: "Sū́nus moi gn̥hjotām!" ǵʰutḗr nu pótim weukʷet: "Jégeswo gʰi déiwom Wérunom." úpo pro pótis-kʷe déiwom sesore déiwom-kʷe jegto. "Kludʰí moi, dejwe Werune!" Só nu km̥ta diwós gʷāt. "Kʷód wl̥nexsi?" "Wl̥néxmi sū́num." "Tód ʔestu", wéwkʷet lewkós déjwos. Pótnī gʰi sū́num gegonʔe.


https://academiaprisca.org/indoeuropean/kingandgod-fable.htm

https://web.archive.org/web/20170223213620/http://www.grsampson.net/Q_PIE.html

https://es.wikipedia.org/wiki/El_rey_y_el_dios

https://wikimediafoundation.org/es/

Un perdón, porque la verdad me la paso imaginando cosas que terminan siendo realidad, así que me divierto mucho, nada malo, nada malo, a menos que lo sea, pero pues ni tanto; y por la ortografía y la gramática, el estilo.

La vida es lo más importante.

¿Son un poco diferentes después de conocernos? ¿No? Con quienes he estado, a quienes he sentido:.


Leyendo:

Meet your new AI workplace companion

https://www.ibm.com/think/news/ai-assistants-workforce?

sábado, abril 12, 2025

Este Deseo De Vivir

No deben pensar como yo, es decir, no se trata de las ideas, sino de la forma. Porque se confunden y piensan lo mismo pero mal. Y ya me tienen harto.

No hagan anagramas con las formas, con las palabras, ustedes háganlo 1,2, 3.





Un día de mal pensar, difícil.

Bueno, de eso se trata, de vivir, pero es difícil cuando todo parece que se relaciona a que uno muera.

No encuentro trabajo, no entiendo sus lógicas y tampoco me interesa lo que a ustedes les gusta.

Estudie economía y tengo que buscarle de mesero, y ni de eso le encuentro. ¿Ahora entienden porque muchos se unen al mundo del narco y las drogas?

Pues bueno…

Es complicado.

This is a Puzzle.

¿Y las ondas? Tal vez desde a lado, desde los vecinos.

Entonces muchas personas aquí en el pueblo son como si fueran otras, como si quisieran ocupar un lugar que no les corresponde.

¿Y el gobierno? 

¿Por qué? ¿Es por la tierra?, ¿es por dinero? ¿Habrá oro? ¿Por qué será?¿Qué tienen estas tierras que otros las quieren? 

Son los ricos que quieren joder a los pobres, ¿las mineras? ¿O los pobres que quieren joder a los ricos? Porque de envidia no creo que se trate.

Importa. Al final, el ruido se escucha.

Pensé, ¿será posible que con ondas se modifique hasta lo que uno ve?

¿Desde dónde?

Bueno, entonces en una de mis crisis, pensé también, ¿Habrá la posibilidad de que cambien a las personas por personas casi iguales para robar?

Que las alteren para enloquecerlos y después robarles.

Así me siento, confundido, pero no creo ser tonto. Porque en México así están las cosas, todo el mundo le roba, todo. Hasta les revenden lo robado.

Me imagino que ustedes lo permitieron.

Así le hacen muchos estafadores, para robar. 

Estos vacíos medios llenos, medios vacíos, tengo sed.

Platicaba con alguien, y le decía, tal vez todo se trata de que debo volver a amar, pero de ese amor de hombre~hombre, no de familia, que es diferente.

Pero pensé como antes, en verdad estos tiempos ya no son de amores, de cosas, de sentimientos completos. Entonces en ese caso mejor me divierto, mejor estoy por aquí y por allá.

Porque esa es la verdad. No tienen completitud las personas. Les gusta vivir otras vidas, y no las suyas.

Porque aquí la gente no valora pensar, el trabajo solo es putear en la calle o en el campo trabajar. 

Aquí a la gente le gusta gritar, porque pues a nadie le importa lo que opinen. Entonces hay que gritar, hacer ruido pues. 

A mi no me gusta eso, porque por eso escribí también esté blog, yo solo muestro lo que quiero que sepan, lo que deben de saber.

Pero la gente enloquece, pues es un pueblito.Me imagino que no han bailado en un antro a las 3 de la mañana bien perdido, o en una cueva, o en un hotel.





Esta familia a la que pertenezco: notar la manipulación de otros para con nosotros.

La cosa está así. Estudie economía como ya lo dije, pues echaron el dinero a la basura me imagino que piensan.

Es que esos grises son raritos, como que se suben al techo y te quieren controlar.

Mi mamá no entiende que no me quieren contratar, pues porque estoy quemado y le caigo mal al lobby Ebrard-Harfuch-Díaz, al lobby militar, al lobby tecnológico, al lobby empresarial, al lobby religioso, y al lobby mundial, y aparte pues como a mi me gustan los medios recreativos pues me la hacen complicada, la vida (es una broma, evidentemente)



.

¿Seguimos pensado en transitividad? Hay que venir algo mejor, sin ganas de ganar algo, solo ayudar.





“Te gusta que te traten así, como un pendejo, eres un pendejo, como te ven te tratan, pendejo”:.

Me imagino que pensaron en Zapata 17: “y sí rompemos un lavabo para que no sigo haciendo eso porque está muy mal, sí lo traumatizamos todo el tiempo”:.


“Es que ni nos dábamos cuenta, y ella siendo enfermera, sangraba, y no nos dijo nada”:.

Pensé: Como que la operación no salió muy bien, del cancer de estómago, ¿no? Cuando ya no los necesitan parece que los matan tratando de dizque sanarlos, dizque ayudándolos, me.

Le habla Gloria inmediatamente a las Arabias, Saravia, a la Marisol. ¿Y quienes llegaron después? A estas tierras.

“La verdad sí te trata mal”, ~porque está en la otra casa con Díaz y la Monserrat-, debí haber pensado. ¿Si era ella?

“Ha llegado nuestro tiempo hermano”, “o te nos unes o sufres”. ~¿De qué hablará ?~, pensé.

Y yo. Hay no sé. ¡Yo qué voy a saber!

Fue chistoso.

"¡Qué arrepentida me doy de esta vida!". jaja

Me dice mi mamá, tienes la mente bien descansada. 

También pienso, ¿y el blog? 

Hasta ser viejo es me imagino qué sería agradable. 

Entonces ellos deben notar cuando de una manera y otra los manipulan, ya sea por la radio o la televisión. También al pueblo.



Esta gente que resultó bien astuta

Muchas veces escucho como una voz, diré, esquizonfrenicamente, que siempre dice lo que yo digo.

En el pueblo es así, la gente se hace media pendeja de que no nos jode, pero lo hace con sus indirectas, con callejear, con sus gritos, con robarnos.

Pero pues no más nos caemos, ¿y qué obstáculo habrá? 

Lo mismo con las ondas, todo se trata de eso. 

¿por qué este mundo se creo con #basic?, ¿no?

Hasta parece.





Bueno, allí les dejo una solicitud de empleo media truqueada, de todos modos todo es culpa de malboro, de fumar pues.




Me hubiera vuelto dealer, o narco, para que hubiera valido la pena el maltrato. ¡Ah pero que se desaparece la droga! ¡Con suavel!

Ahora que me doy cuenta, apenas casi nací. Estoy joven.




Rights Reserve

Hagan problemas hasta su capacidad para resolverlos.

Humanizamos sobre el tiempo

Bueno, esta es una gran casa, y como casi siempre estoy, tengo que decirles que para entender muchas veces se tiene que tomar en cuenta el e...